< Punktar um passu

 

 

 

Sjtti heimur?

 

Eftir drottinvalds drarinn

 


rtt fyrir a punktum og kommum hafi n fjlga ansi og strum mjg passunni verur vart s a i rar vangaveltur munkuglu gtu miklu um velt, hva heldur a um vluu, n yfirleitt a nokkur hrif hefu, fremur en a s veri a torskilin dmnefna einhverra vaskra sveina ea dansandi meyja tti a geta haft kja mikil hrif sguframvinduna, sveinarnir einlgt snarpsinnandi dandalandistandi dansidkkunum, eftir vilagi slms a dma.

Ea hva?

Saga svo i langt leidd hltur brtt a fara a taka einhvern enda, og taka miklu og meiri glandi hrifum en hinga til ef henni a vinda svo fram a endahnt megi binda. A minnsta kosti ef hugmyndin er a leia alla punkta passunnar til lykta, svo mjg punktarnir eru reiki, a llum kommunum t um allt kreiki s n ekki lka haldi lofti v harla svo losaralega samhengi.

Aftur mti, og mtti neitanlega all nokku um deila, er spurning hvort verjandi vri a setja einfaldlega punkt hr ea ar og svo einfaldlega basta, sem sagt ll lokaframvinda einfaldlega ltin eftir flakkandi um fullkomlegri vissu, um eilf alla, ef svo til vildi, og jafnvel fullkomlegu kaosi en vri a ekki lka allt nnur saga?

Allt a einu, Te Deum eirra skldbrra fkk ar en vari undir sig vngi, og reyndar og mtmlanlega v lkast sem sjlf munkuglan hefi teki verki upp sna arma sem hvern annan gildan lofgjrarsng.

Enginn dmur skal lagur gildleika verksins t fr v sjnarmii, en ljst m vera a deildar meiningar spunnust fljtt um a hvers elis verki vri, allavega eftir v a dma hve fleygt a var undir hinum msum nfnum ekki einasta a kalla vri Drottinsdmur til a byrja me, heldur og einnig Pningsdmur, Salmonsdmur og jafnvel Rherradmur; svo og Adams Evugrmur ea bara Evugrmur sbr. mltki, a renni Adam Evugrmur tvr, er haft var um karlmenn er mjg tundan uru Jrvaglei ellegar einfaldlega Evugrma, sem sagt hreinni eintlu, sem hinir ritningarfrari kusu fremur a hafa a, sem sagt me allt sitt hreinu; nfnum eins og Hallardrpa ea jhallardrpa, Vikivaki bogmannsins, Bogmannsvsur ea Bogmannskvi; einnig Bogmannsbylgjur og jafnvel Bogmannsdylgjur, svo og Skorns manvsur, Drottinskvia, Danskvi dmaranna.

Nfn essi ll, er brtt mtti heyra upp kllu brum og ru skemmtanalfi borgarinnar, er slegi var upp dans og sng mrg sumarkvldin lng, uru flest skammlf og nu aldrei a festast a ri vi verki.

A uglunni slepptri var raunar og satt best a segja giska nrtkast a gruna sjlfa smii og hfunda drpunnar um skjtu tbreislu t um borg og b er hn fkk, og undir essum margvslegu nfnum, og tti sumpart snar elilegu skringar.

Og var a allt grunur rkum reistur.

 

Nirum sig missir?

Eftir Jnsmessuna skildu oftar leiir me hfundi slms og hfundi krossfestingar. Vst var allt gu milli eirra, a minnsta kosti yfirborinu, og bi hafa lklega stafastlega v tra a srin, er neitanlega voru farin a gerast samb eirra, myndu um heilt gra me t og tma. Oft hittu au Andrk og Andrku og vinlega fr vel me eim llum saman, svo a hvergi bar skugga . Um helgar hittust au gjarnan mat heima hj hvort ru, llu sjaldnar heima hj hinum andrku af v au bjuggu fremur rngt a vissulega vri af ngu andrmi a taka, ll bor vinlega yfirfljtandi af allra handa grmugerardti, sng- og ntnaheftum og alls konar ntnapri. Annan dyntin, og eir karlmenn reyndar all oftar, ttu au til a brega sr af b eftir, en yfirleitt r saman og eir sr.

Rtin a eirri alltnt ofurlti sru askilnaarstefnu var annan bginn hi dulda samlyndi er kraumai undir niri me aalsguhetjum vorum og hinn bginn s kvrun eiganda vildarvinabars a lsa hfund krossfestingarinnar tlga af snum vel gtta og harla mjg svo menningarlega vel skilgreinda sreignarbletti. Gerist a einfaldlega me eim htti a au hfu liti vi stanum me hinum andrku vinum snum eitt laugardagskvld, reyndar fyrsta sinni eftir hvtasunnuhvellinn, og er aeins var komi fram yfir mintti, reyndar afararntt fyrsta sunnudags eftir trinitatis, og hn svo g og g a gestir undruust a barstjrinn vkur sr ar a henni, sem hn stendur ein vi barinn a versla munk af elskulegri barernunni handa eim llum borinu, og biur hann hana um a eiga vi sig or. Og skipti engum togum a hann er samstundis kominn augnsamband vi dyravrinn, sem smu andr er kominn upp a henni hina hli, og hn t me a sama. Var rskurur essi svo skjtt upp kveinn a engum vrnum var vi komi n a nokkur yri yfirleitt var vi uppkvaningu dms, hva hvernig dmnum var framfylgt.

Hr var r vndu a ra. Slmaskldi mtti ekki til ess hugsa a fara sjlfviljuga tleg af essum bar, svo kr sem staurinn var honum. Fyrir n utan a a hann hafi strax slegi v fstu a samblingur sinn hlyti a hafa broti llu alvarlegri siareglur en hinga til, vitandi vel a ekki kallai hn allt mmu sna eim efnum. Hallaist hann helst a v a hn hlyti a hafa gyrt nirum sig ea jafnvel bera sig alla, a v er hann hafi tj henni, og a skriflega stjrnarrspsti, svo a hn yrfti n ekki a velkjast vafa um ungann a baki essum hans fellisdmi. Sagi hann lok dmsorsins a raun skipti engu mli hversu rttmt sakfellingin vri ella hlyti einungis a hafa veri tmaspursml hvenr hn ynni sr berstrpun ea anna silti aan af verra sr til dmsfellis ef eigandi staarins hlyti ekki allavega svo grandvarlega a hafa lesi hugsanir hennar og strax kippt taumana, a hn ekki allt nirum sig missti.

Af hugkvmni sinni og djpum skilningi hgum eirra beggja hfu Andrk og Andrkur upp sitt eindmi fari a skipta svo me sr verkum, vi ekki svo slmar undirtektir vina sinna, a eir skldbrur fru einatt slagtogi saman t vildarvinabar en r stallsystur ltu sr yfirleitt ngja hinn skemmri veg og skruppu oftast rtt fyrir horni nsta bar, sem vst hefi einnig mtt kalla efsta bar, verandi einn efsti barinn gamla bjarins kra sl.

lei eirra flaga niur sinn Efsta bar, fr ekki hj v a glaumur og glei, og allajafna glaumur af fremur einhfum gleitnum, brist eim til eyrna af hinum mrgu knpum og krm er Boulevard du Montparnasse sttai svo yfri af. Slmaskldi var a vsu ekki alveg me eim ntum a fara a kalla veg ennan essu nafni, engu lkara en eir vru nturgltri sjlfri hborg hborganna. En Andrkur var lka me eindmum hugmyndarkur og eftir alla insprasjnina Jnsmessunnni kom flaga hans raunar ftt lengur vart, og v tt vinurinn tki upp v a fara a kalla mjstrti etta blluvar?

Og svo andrkur, a ekki s tala um glasinna, var flagi hans a hvergi mtti hann heyra tnafl ma um dyr lei eirra niur eftir a hann ekki umsvifalaust gripi undir arm flaga sns og legi sm lykkju lei eirra inn stainn.

annig birtust eir iulega krardyrum essari Montparnasse sl, a eir ekki tkju a stga sporin, arm arm, sveigjandi lkamana takt vi raustir snar miklu, og ur en vari tk iulega allur ingheimur undir, svo fjarska vel kvian fll oft krami hj gestum.

Andrkur kynnti gjarnan fyrst heiti lags og ljs og undir einhverju af hinum svo margvslegu nfnum er hann spann upp af andagift sinni hverju sinni. Og er fram liu stundir og eir hfu gengi essa gleisl oftar, og svo oft a kra og bllugestir voru farnir a kunna lag og lj utanbkar upp hvurn sinn fingur, ngi einatt snglagasminum a hafa einungis uppi sinn sm formla kynnti fyrst lagi undir einhverju heitinu og egndi san til sngtakanna: Andrkur okkar allar, elsku meyjar, Andrkar allir, strku peyjar! Allir saman n einn, tveir, rr...

Og ltu sig oftlega hverfa me a sama, v a ekki mttu eir vera allt of seinir niur vildarvinabar. Og oft tum me yljandi tr r staupum fyrir brjstum sr, laun erfiis sns, sem barjnarnir voru svo sparir a skenkja eim, svo gnar glair er eir voru yfir viskiptavildinni sem sngglein kveikti.

eir voru til sem fremur glair mttu heita yfir tjningarfrelsinu sem bllugestir annars alveg feimnir voru n farnir a temja sr sng og sngrum, og jafnvel riti, og meira a segja ntnaskrift v a neitanlega kveikti frelsi djpa r brjstum hinna tjningarglustu, slk hvatning etta var  eim til a frumsemja snar eigin vsur, vikivaka, danskvi og allra handa kviur, og r lgandi deiglunni spratt n um margt glatt sngvaskldi, margur glaur trbadorinn.

En neitanlega glaastir allra glaastra, a ekki s sterkar a ori kvei, voru pltusnar og msir slkir dyggir umbosmenn og hangendur passubransans rafurmgnuu heilamergsvottastva, sem mttu n fleiri og tar taka a ganga upp og niur slina, fr einni krnni til annarrar, starfsleit, en fru jafnan bnleiir til bar, og mttu jafnvel er fram liu stundir htta allri ess httar rautagngu og lsa sig heldur atvinnulausa, a er a segja ef eir tldu sig yfir a hafna a fara a moka skuri stainn fyrir heilamergs- og eyrnarmergsmoksturinn.

hinn bginn st jafnan ppustrkurinn aftan r hinum eiginlegu frelsis- og lfsviurvrissviptendum eirra er eir ustu niur essa smu sl me vikomu kr eftir kr og bllu eftir bllu og annig koll af kolli allt niur Efsta bar, og mttu vegfarendur og ll bllufl, a ekki s um a tala ftlu hjlastlafl, aldeilis vara sig v a standa ekki vegi fyrir eim Boulevard du Montparnasse, og eins gta vel a hljfrum snum, a au ekki rkjust kumpna og kannski misstu tninn, en n frist a vxt a flk sem tti slk allra handa tl grfi gersemar snar upp r geymslum heima og tki me sr barinn gtarana sna, filur, sell og allra handa strengjahljfri, ellegar slagverks og blsturshljfri, og eir sumir sem allra dpstu tnana ru tku jafnvel kontrabassann sinn me sr, og a a bassi kynna a fylla t hlft andrmi og llu meira en hlfa sttt.

annig, lkast sem tframenn galdrandi r ppuhttum dfur fram, var sem Adams og Evugrmutnar yrluust einum strk aftur r ppunum eirra, alla sl eirra, niur allan blluvarinn; og er fram liu stundir, einnig hinar fjlbreytilegustu passur og sngvaskldanna rmnsur, trbadoranna lgandi spilverk og arur um stir og vintr.

Me hverri helginni sem lei urftu eir minna fyrir sngtkunum a hafa. Virtist sem allir slinni vissu hva klukkan sl er eim tti ml til komi a fara a lta barina og eir kvddu snar stkru fyrir utan eirra nsta bar. Voru eir oft vart komnir me krsinn rttan a leturgrmur eirra og grmur miklu tna vru ekki egar farnar a lta a sr kvea undir dunandi hljfrasltti, og jafnvel undir hrpu- og kontrabassaleik einnig, upp r og niur r allan blluvarinn, en snarnir vntanlega byrjair a pakka saman og ba sig undir orrustur snar vanmttku sinni torfru heljarsl.

vildi lka svo til og var brtt svo komi a stofnaur hafi veri kr Efsta bar, Vildarvinanna krinn, sem svo var nefndur, og sng undir stjrn tnskldsins og sngkennarans, undir leiandi bassa hfundar slmsins, runeytisfulltrans.

 

Andrkisins endurheimt

Fulltrinn var ekki alveg viss um hva komi hefi yfir sig, er flagi hans, framhaldi af raddfingunum eirra uppi sumarbsta, tk a kyrja bogmannsvsurnar tvr er hann neitanlega hlaut a kannast vi, a aldrei hefi lagstfur essi fyrr eyrum ma. Hvernig skpunum...?

Hvaan eru essar vsur komnar? hafi tnskldi spurt hann. Hreint trlega kynlegar! Hljma engu lkara en r vru ortar orasta rherrans ns ea einhvers af essum fiskveiikngum sem tluu af gflunum a ganga um hvtasunnuna, sllar minningar, hahahaha!

Hm, hafi textahfundurinn einungis svara til a byrja me. Kem v n ekki alveg fyrir mig . En hvar heyrir r?

N ntt, egar i voru a kvea r. Ea a minnsta kosti konan n. Ertu svona skelunnur, ea varstu kannski farinn a sofa ?

Andartak hfu runni hann tvr grmur. Hva var flagi hans a tala um? Alouettu? Alouette, gentille Alouette? Vissulega nokku kynlegar vsur og hfu svo sannarlega fengi gar undirtektir llu hverfinu! Hva hfu au annars sungi fleira? Og hann fr a rma a er au hfu seti fram ti pallinum a ba eftir dgginni, eftir a au Andrk og Andrkur voru farin inn. , a var rtt, komi fram undir morgun og hn komin etta sveitaballsstu sitt og hann a bija hana um a lkka aeins rminn. Hvort hn tlai a vekja allt hverfi? Bara a hann hefi fari aeins fnlegar hlutina, jafnvel boi henni gngutr inn skg ea eitthva. au kannski komist einhverja dgg ar! Og geta haft sm lgg me sr, rtt til a fria hana. Og hann fr a rma betur . Vst var a rtt sem hn hafi haft ori, a Jnsmessuntt vri n ekki nema einu sinni ri. vlkur heilagleiki etta vri honum! , a hann kynni a bregast vi me sm lempni egar au voru komin etta stigi. Eins og hn gat n ori, og srstaklega upp skasti, egar hn var vi skl.

Hann hafi stai ftur og hvst eitthva, gat mgulega muna hva, eitthva t af v hve hn var hvr. Hann gat stundum ori svo styggur a hann bltt fram skildi a varla sjlfur. Og sem hann fr inn bstainn, me eim orum a a freistai hans ekki lengur a ba eftir essari dgg, hn flli heldur varla r essu, urfti hn endilega a fara a kyrja essar vsur tvr. Yfir allt sumarbstaahverfi!

, hann hafi vst teki full djpt rinni me essum hvtasunnusamsetningi snum. Gat annig laga sjlfum sr um kennt. Hn var lka orin svo ansi breytt san . etta var rugglega bakinu henni a kenna. Ea tflunum hennar? L ekki hundurinn ar grafinn! Hfureyta vlkur fyrirslttur! Nei, etta var rugglega allt essu dpi a kenna. Saman vi allar verkjatflurnar. Og fengi okkabt. Ekkert elilegt heldur hve hn tti stundum til a kla hann kaldan me tilsvrum snum. Lkt og a kmi honum alls ekkert vi hva hn hugsai. Gat aldrei komi sr beint a efninu heldur svarai vinlega t htt, lkast v a hn vri vmu. Svr vi einfldustu spurningum heilu fyrirlestrarnir um eitthva sem alls ekkert kom mlinu vi, mist heilu sagnfrilegu ea stjrnmlafrilegu langlokurnar ea tlur vlkt heimspekilega innblsnar, jafnvel gurknislegar tlur, lkast v a prfessor vri a prdika ea prestur a messa yfir sfnui snum, og tti gjarnan svo a heita a vru svr lkingarformi, sem hn stundum svo kallai ea hinn bginn a hn einungis lt t r sr eitt, tv ea rj kaldranaleg or, og ttist aldeilis hitta naglann hfui, punktur og basta. Opnau ig, blm! Me grna fingur! D'or? Hann heilaskurlknir! Ellegar einasta svara me nstandi, egjandi gninni.

Ekki nema ! Ea var hn a fela sig bak vi grmu a leika listamann?

etta var hreint og klrt andlegt ofbeldi. Hver einasti hjskaparrgjafi, hvort sem vri prestur, slfringur ea flagsfringur, myndi kvea upp ann dm. Jafnvel spurning hvort hann vri ekki beittur andlegri kgun a lgum? A hn geri sig seka um hreint og klrt mannrttindabrot? Ea hreinlega brot hegningarlggjfinni, a hn svipti hann andlegu frelsi snu? Hn alandi og ferjandi...

Sofa? g? rankai hann allt einu vi sr. Nei, nei, g man a nna, vi vorum vst eitthva a syngja.

Ert n dlti timbraur! sagi tnskldi og glotti, sem og hann lauk vi a hella staup handa eim. Og btti bjr glsin.

Nei, nei. En vi vonandi ekki haldi fyrir ykkur vku .

Tnskldi kinkai kolli, j reyndar, en sagist heldur ekki fyrir nokkurn mun hafa vilja sofa af sr essar me eindmum kostulegu vsur sem hefu blsi honum svo miklu andrki brjst um nttina. En engar hyggjur, Andrk hefi ekki einu sinni rumska. Hann brosti og eir skluu og tnskldi tk enn a raula vsurnar vi lagstfinn sinn en slmaskldi velti vngum.

Hvaan? Eftir hvern? Hm. Hann tk t r staupinu einum rykk, horfi hugsi upp lofti og lofai hrifunum a hrslast um sig. Tr sr ppu.

Ja, hver veit nema a r su eftir sjlfan rherrann minn? Hm. Honum er n ekki alls varna ingveislunum, skal g segja r til a bauna annig kvilingunum, kollega sna, a maur finnur oft srt til me eim. Og alveg srstaklega til me ingkonunum, veist, hann er frgur fyrir a hakka r sig me alls kyns tvrni su r honum ekki a skapi. Vst vri a eftir honum a hafa einhvern tmann lti etta flakka, egar mn stkra lista- og grmugerarkona leyfi sr a koma aeins vi kauninn honum! J, svei mr , ef essar vsur sverja sig ekki einmitt tt vi kveskapinn hans .

Hugmynd! hafi tnskldi allt einu hrpa upp yfir sig og klappa saman lfunum. Veit hva vi gerum! Spinnum fram kringum etta, maur! Til a? Ertu ekki stui? btir vi nokkrum erindum en g fnpssa stfinn minn og vi gerum etta a alminnilegri kviu, hahaha!

 Honum hafi fundist lkt og a straumur fri um sig allan. Svo geislai tstreyminu af flaga hans. Og honum tk a la ekki lkt og kjlfar hvtasunnunnar er andinn hafi komi yfir hann svo heiftarlega, nema a n voru hrifin sinn htt mun mildari og llu lkari alvru andagift, nokku sem hann hafi sakna svo srlega og lengi.

Og v ekki a hafa vilag? hafi Andrkur san stungi upp vi hann a lokum, er eir hfu skkt sr niur verki, kafi tbaksreyk, me bjrinn og brennivnslggina innan seilingar. Og nu a stilla svo vel saman strengina sna, a staist hafi endum, a kvian var nr fullskpu og fullf er nokku var lii dag og eir su loks til kvenna sinna lengdar fjarska.

Ekki rai hann fyrir v , er eir loki hfu frumuppfrslu kviunnar, vi all nokkurt klapp og smilegar undirtektir kvenna sinna, a vsu og neitanlega orkai nokku tvmlis hvort klappi vri glei ea miklum trega blandi a er fram liu stundir tki kvian a ma um allan b og meira a segja landshorna milli tvarpsbylgna vngjum ndum, lkast v sem nr jsngur hefi veri upp tekinn ea loks fleyg jhallardrpa samin, ea hva annars tti a kalla kviuna, hva a me hausti komanda, me krossmessunni, yri hrur hennar slkur a jafnvel allar gusgjafarulur og tregasamlegustu slumessur fllu algjran skugga af .

 

Paradsarmissir?

N sem hallanda sumri grmur eirra flaga guuu var glugga og ggust inn um dyr, hlutu r og brtt a gera sjlfum Efsta bar einnig. Hfu hfundarnir margkrossa sig bak og fyrir a lta alls ekki til leiast a fara a syngja ar. rtt fyrir a eir hldu strengilega etta heit sitt fr ekki hj v a brsmitandi plgan eins og biskupinn tti sar eftir a komast a ori vi messugjr geri vart vi sig essum bar, sem og llum rum, ar sem meira a segja biskupabrn og rherrabrn voru iulega meal mtustu vildarvina og fastagesta. Og vita eir ekki fyrr til en a a a fara a henda eim t eitt kvldi eim, sem blsaklausastir voru af llum sng inni stanum.

Altala er a i su hfundarnir a llum essum fgnui, heyra eir allt einu til barstjrans a hann er a kvea upp sitt dmsor yfir eim, sem og hann vafningalaust kallar dyraverina sr til halds og trausts me augntillitinu einu saman. Og hrindir dmnum umsvifalaust framkvmd.

En sem eir hfundarnir sj annig sng sna tbreidda og finna til ungra hramma varanna lsast um arma sr og vita ei anna en a eir eftir andartak muni staddir vera ti gtu, og einni og smu andr er sem stormhvia fari um salinn og er barstjrinn sjlfur jafnhendis samt vrum snum ara kominn t gtu. Er og engu lkara en a brosti hafi me svikinni Jrvaglei ellegar a drottins dmur s upp kveinn, slkur er mttur hljmkviunnar er eftir eim fylgir. Himingnfustu perur hefu truflast af eim Evugrmusng.

rtt fyrir a barstjrinn kallai umsvifalaust lgregluna, er honum n var meinu innganga bar sinn, kom a fyrir lti. Lgreglujnarnir bu gesti um a lkka aeins rminn og tku a kynna sr mli, og rddu meal annars vi syni hseigandans, sem arna voru meal hinna sngvustu vildarvina, og hfu reyndar gengi einna harast fram atganginum gegn bareigandanum; hfu eir egar sta gert sr lti fyrir og voru a skipta um lsingu stanum.

Var niurstaa lggsluvaldsins skjt og skr: etta vri einkaml, tji fyrirliinn bareigandanum htlega. Allt svona hsnislegt lghfi vri alls utan eirra verkahrings. Nokku sem vi megum alls ekki blanda okkur , hva gera skrslu um nokku svoleiis. Rleggjum r a sofa vel essu ntt, gi, ert lka velkominn steininn til okkar ef tt hvergi hli a halla hfi nu ntt og hlja r, verur hrmkalt maur svona skyrtunni einni saman fata, sefur heldur r r hj okkur og leitar svo morgun til lgfr...

Hann komst ekki lengra fyrir hinum sakbenta manni sem ur og uppvgur og elilega taldi ri freklega sr broti og krafist ess af lggunni a sj svo til a mannrttindi sn yru virt. Ea hafi i annars ekkert anna a gera, hrmursarnir ykkar, en a velja blsaklausu flki stein fyrir ntursta! pti hann a eim.

Allt sem segir kann a vera nota gegn r, einungis minntu eir hann og sperrtu bringur valdsmannslegir. v til fullnustu tji fyrirliinn honum a hann vri heppinn a etta vri einkaml v a annars myndi hann ekki komast hj v a gera skrslu um mli og ekki eiga annarra kosta vl en a ora a svo alveg vegi a vifang sitt hefi veri lva og st og nr viruhft.

Blikandi blminn af ljsum lgreglublsins hafi skjtt dregi a sr prkruhafa dmsvaldsins ofan af blluvari og nrliggjandi krm, sem nrri m geta, og eins og kallair kinkuu allir kaft kolli vi rskuri fyrirlians. Ea hva var essi maur annars a derra sig eins og hann tti hlfa gtuna!

Og svo a llum mtti ljst vera eli mlsins trekuu synir hseigandans sakargiftirnar er eir hefu hendur manninum og bru pabba sinn fyrir eim: Hann vri srlega sngelskur maur og kri sig ekki um a hafa bareigandann lengur snum hsum, hann yldi alls ekki brilegu gn er einatt leiddi upp um allt hsi, allt upp rjfur, en sjlfur hefist gamli maurinn vi ar risinu. Vri hann ess fullviss a etta stafai af einhverjum af essum ntsku gelmunarlyfjum sem meal annars hefu umhverft elliheimilum landsins lifandi lkhs fyrir gelama flk og fjrfatlaa, eins og hann vri vanur a ora a hreint t sagt, s gamli. Og hann hreint og beint dausi eftir v a hafa ekki heldur leigt hsni t undir gmlu dansana. Fyrir n utan a a eim vitanlega vri enginn skriflegur samningur gildi, nokku sem fyrirliinn greip strax lofti me miklum vangaveltum um hvort allt vri kannski svart?

Um a vildu eir ekkert fullyra heldur einungis rttuu enn sakarefnin, greinandi hismi annig fr kjarnanum a eftir stu hinir eiginlegu kruliir, er eir mesta herslu lgu , og alls umbalausu mli:

Pabbi br vi andlega nau brilegrar agnar, mlti annar sonanna hstemmdri rddu, bsna mjg hnakkakertur. Og finnur ekkert nema sra anganina vmuvaldanna, jafnvel laukstybbublandna, leia upp um allt hs, botnai brir hans ekki sur i vel uppgyrtur en brir hans upprunginn var.

Og eir klykktu t me eim orum a etta vri sasta tkifri lfs fur eirra a mega lta draum sinn rtast og leigja hsni heldur t undir gmlu dansana og dunandi sng og nikkuspil, annars myndi hann neyast til a lta innrita sig eitthvert lkhsi og lta umhverfa sr me lknardeyf, eins og hann vri vanur a ora a.

Lgreglumennirnir sndu sr fararsni, eir mttu alls ekki tefja lengur yfir svona mli, alls utan eirra verkahrings, komin vri ntt er ll hin opinberu ml krefust brnnar rlausnar. Prkruhafar dmsvaldsins hfu mynda sg mikinn gtunni allt um kring og ltu n ekki segja sr a tvisvar a stafesta rskur framkvmdavaldsins me sm afbrigi af vilaginu vi danskvi dmaranna:

 

Dansi dkkur, dansi menn

dmt me rttu hafa enn,

eir dndimenn!

 

Eins og kaldir hvtvoungar, nskrinir r hlugrum kvii! gall allt einu vi r trum bartnbarka, r dyrum staarins, svo a gn sl allan hstartt. Fyrirlii lgganna snarsnerist hli sem og barstjrinn er hljur og niurltur, og vissulega skyrtunni einni fata og inniskm, hafi lagt af sta fylgd dyravara sinna kippkorn upp gtuna, me eim orum a n skyldi haldi beint niur st, enda vri ll essi mlsmefer borleggjandi kruefni. Skein einlg undrun r annars dimmum svip hans yfir essu vnta inngripi mli.

Skorns manvsur muu r fjarlgri nnd ofan af blluvarinum, t um glugga og knpudyr, en hr near hafi slkri gn slegi manngrann a heyra hefi mtt saumnl detta. Andaktugur fylgdist sfnuurinn me er fulltrar framkvmdavaldsins sna til baka, eigi rennilegir. Svo tk kliur enn a fara um mginn, lkt og kvidmurinn vri a komast a einni og samhlja niurstu: essi hrokagikkur skugga dyranna, hver sem hann annars vri, hlyti a vera sekur. En sem lggurnar tluu a framfylgja dmnum og handtaka manninn gall enn vi hans bartnrdd yfir mg og strti:

Me lgum skal land byggja en lgum eya! Hafi r eigi lgguskla au litlu gulu hnufrin numi?

Fyrirliann setti dreyrrauan og vitnai um hl hin almennu hegningarlg, a vri rumeiandi mgun ea adrttun beint a manni sem gegndi opinberu starfi, skyldi slkt brot sta opinberri kru a krf...

Og hver s er meiir ru annars manns me mgun orum ea athfnum, greip annar kollega hans fram fyrir honum hrugur, vitnandi hin smu lg skal sta sektum ea fangelsi allt a, allt a ... allt a remur rum, botnai fyrirliinn enn hrugri, teljandi sig hafa rin alveg hreinu.

Rangt eftir haft hj r, li! var hrpa innan r gttinni, yfir xl ess er dyrum st. a eru hvergi meira en tveggja ra viurlg essum hluta lagablksins og reyndar ekki nema eins rs fangelsi lagt vi essum greinum sem i eru a reyna a hengja ykkur . Tilhvers er eiginlega skli? Ea ruglaru enn llu saman, li .

Er rttur enn settur? kva enn vi bartnrddin. Es tu Petrus? Super hanc petram dificare ecclesiam? Ea hvaa steini byggir annars sfnuur essi kirkju sna?

Hann st enn hagganlegur skugga dyranna, lagasmiurinn og meistari tnfallsins, sem hann n leit frnum augum yfir mginn, lkastur munkuglu a aga ungana sna.

li skli, li petram pli... hljmar allt einu hjrma rdd ein a baki plitinu. Og lkt og sprota hefi veri veifa sveiflaist tnfalli yfir allt ara rnd en ur hafi veri hj essum dmstli gtunnar er n einum kr og einna lkast taktvissum perukr tk saman a syngja: li skli, li petram pli... li skli, li petram pli...

Var krinn skjtt kveinn niur af bartnrddinni er smu stundu hf sig upp himingnfustu hir og slka sensasjn a fyllt hefi geta heilan perusal, engu lkara en a abbads ellegar bti vri a aga gusefni sn eldskrn undir:

 

vildarvinanna knpunni

er veri a krossfesta mann.

Samt flki kaupir sr far

me strtisvagninum

til ess a urfa ekki enn

a horfa hann.

 

morgun verur slskin og hiti

og tjrnin svo sltt og bl.

Vi hldum me brnunum

og gefum heldur ungunum

og mrum eirra ndunum.

 

Mjg laglegur maur

me miki enni

og mgult hr

enn hangir

me horn

su.

Vtlar

r sri

rauagull

ea roagulli bl?


Og stlka me sgrn augu,

sem misst hefir af vagninum,

segir vi mig:


Skyldi manni aldrei leiast

a lta svona krossfesta sig?

 

Og drfi ykkur n heim hvelli, i eru a missa af sasta nturvagninum!

 

 

Fyrsti heimur?

Annar heimur?

riji heimur?

Fjri heimur?

Fimmti heimur?

Sjtti heimur?

allt rum heimi, heima millum ea heimum alls near?

Sjundi og efsti heimur?

Heimsendir?

Endir?

 

prenta skjal

Rmanza: heim kvist