< Rˇmanza

┴ HVERFANDA HVELI

 

 

 

 


  A­ a­hafast...

 

 

Ůa­ rignir rˇsum. Englarnir klappa og hrˇpa. Gu­ almßttugur hneigir sig og brosir.

Ungur, ˇreyndur engill stenst ekki mßti­. Hann veifar vŠngjunum og Špir: Lengi lifi Gu­ almßttugur. Hann lifi.

Himinninn skelfur af h˙rrahrˇpum, en Gu­ almßttugur bÝtur sn÷ggvast ß v÷rina. Hann er eilÝfur. Svo brosir hann og hneigir sig.

 

GabrÝel erkiengill hefur bo­ inni og heldur a­alrŠ­una. Honum mŠlist vel a­ vanda. Leikararnir hafa ■vegi­ sÚr og haft fataskipti. Ůeir eru sˇttir, og ■eir strj˙ka hendinni um augun.

 

Gu­ almßttugur stÝgur ni­ur ˙r hßsŠti sÝnu, og slŠr kumpßnlega ß ÷xl a­alleikarans:
Ů˙ varst ˇborganlegur, segir hann, og lÝtillŠkkar sjßlfan sig.

╔g skil ■etta ekki, segir leikarinn. HÚr er glaumur og gle­i, en Úg kem frß landi h÷rmunganna.

Jß, ■˙ varst ßgŠtur, segja englarnir.

╔g efast um, a­ a­rir hef­u leiki­ ■a­ betur, segir GabrÝel erkiengill, og hann ber gott skyn ß slÝka hluti.

Leikarinn setur hnykk ß h÷fu­i­ og hlŠr.

Ůa­ var leikur, segir hann og blÝstrar. En seg­u mÚr eitt, Gu­ almßttugur. Af hverju vitum vi­ ekki, a­ vi­ erum a­ leika?

Ůegar ■i­ viti­ ■a­, leiki­ ■i­ ekki. Ůi­ setjist bak vi­ tj÷ldin og horfi­ ß.

Ůetta sag­i Gu­ almßttugur og veislunni var haldi­ ßfram.

 

Tjaldi­ fellur eftir Jˇn Thoroddsen

 

   RÚttmŠti skatt...

 


   Jeppi barˇn...

 


  Kjarne­lisfrŠ­i...

 


  Skattlendur jar­ar...

 

 

 

 

 

┴ hverfanda hveli:

> A­ a­hafast - a­ a­hafast ekki

> RÚttmŠti skattheimtu

> Jeppi barˇn og hir­in hans

> Kjarne­lisfrŠ­i skattalaga

> Skattlendur jar­ar og jar­argrˇ­inn

 

prenta skjal

Rˇmanza: heim ß kvist